۵ سال پیش در چنین روزی . . .

الان دیگه از دست همکارم حرص نمی خورم، ۲ باره موفق شدم نادیده بگیرمش

آخیش راحت شدم، فعلاْ اینجا ازش نمی نویسم

من زنده هستم! ۲ هفته به شششششششششدت درگیر یه پروژه ی خفن بودم که بدجوری وقتمو گرفته بود، از کار و زندگی افتاده بودم، از دیروز قرار شد من فقط ۱۰٪ درگیر این پروژه باشم و اطلاعات فعلی رو منتقل کنم به همکارم (همون خانم "ی" که تو پست قبلی معرفی کردم)

آی این آدم رو اعصاب من راه میره، قبلاْ می تونستم زیاد خودمو در گیر اخلاقش نکنم ولی الان برای اینکه اطلاعات پروژه و روند فعلی رو بهش بگم و وظایفشو مشخص کنم مجبورم روزی چند بار باهاش حرف بزنم و لوس بازیهاشو تحمل کنم! آی لوسه این دختر» آی لوسه

اعصابمو خیلی به هم می ریزه، هی می خوام اینجا ازش بنویسم ولی خودمو کنترل می کنم.

حالا دیگه تحمل ندارم، به زودی میام و از اخلاق اعصاب خورد کنش می نویسم.

به مدت 3 سال من كوچكترين عضو اين مجموعه بودم، در واقع تنها "دهه شصتي" اين مجموعه ( يه جورايي تنها نسل سومي) من بودم. و نزديكترين فرد به من 5 سال ازم بزرگتر بود. محيط اين شركت خيلي مذهبي بود، همش بايد نگران حجابمون و رفتارمون مي‌بوديم. هم سن و سال من هم كه كسي نبود تا يه كم باهاش صميم بشم و حرف بزنم. در واقع در مدت اين 3 سال من هيچ تعلق خاطري به اين شركت نداشتم.

پارسال به فاصله 2 ماه، 2 نفر دهه‌ي شصتي ديگه به اين مجموعه اضافه شدند.

1-      آقاي "م" – متولد 64 – دانشجوي فوق ليسانس

2-      خانم "ي" متولد 62، ليسانس

3-4 ماه بعد هر دوي اينها اومدن به اتاق ما، براي اولين بار توي طول روز كساني بودند كه باهاشون حرف بزنم و بخندم . كساني كه از نظر سني به هم نزديك هستيم. حالا ديگه انقدر سخت گيري در مورد حجاب وجود نداره (البته نسبت به جاهاي ديگه هنوز خيلي زياده) ولي مثلاً اگه 2تا تار مو از زير مقنعه بيرون بياد ديگه كافر محسوب نميشي!!!

اين آقاي "م" خيلي باحاله، يعني يه پسر خجالتي و ساكته ولي ما با هم  خيلي راحت هستيم. يعني از اونهاست كه روش به كسي باز بشه ديگه نمي شه كنترلش كرد و همه چيز مي‌گه! بعضي موقعها يه چيزايي مي گه كه من از خنده مي خوام بميرم. 2تا از سوتيهاشو اينجا مي نويسم:

1-      صحبت از عمل و جراحي شد، من داشتم مي گفتم واي چقدر عمل وحشتناكه و خيلي ترسناكه و .... آقاي "م" گفت كه من نمي دونم دكترها چه جوري مي بينن دارن چي كار مي‌كنن چون اونجا همش خون و گوشته و هيچي ديده نمي شه، من گفتم از كجا مي دوني، مگه تا حالا عمل ديدي، گفت: اره من خودم تو اتاق عمل بودم. گفتم : چه عملي؟ گفت: خ ت ن ه !!!!!!!! من: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

2-      زمان امتحانات بود، آقاي "م" خيلي خسته بود و خوابش ميومد، گفتم: حتماً تا نصفه شب داشتي درس مي‌خوندي و خر مي‌زدي. گفت: ديشب ساعت 4 خوابيدم. گفتم: ااااااااااااااااااه، تا 4 صبح داشتي درس مي‌خوندي؟ گفت: تا ساعت 1:30 داشتم درس مي‌خوندم، بعدش (مكث)   گفتم: بعدش چي كار داشتي مي‌كردي؟ گفت: اونو ديگه نمي‌شه گفت. من: !!!!!!!!!!!!   ( يعني 2:30 داشته يه كاري كه نمي‌شه گفت انجام مي‌داده؟؟؟؟؟؟!!!!)

این ۲-۳ هفته رو فقط نگاه کردم! به اطرافیانم، به اونهایی که تا حالا نمی دیدمشون، به اونهایی که انقدر به دیدنشون عادت کرده بودم که در واقع دیگه نمی دیدمشون.

فکر کنید خانم پیری توی آشناهاتون هست که بسیار بد اخلاقه، زبون تندی داره و با حرفهاش همه رو آزار می ده حتی فرزندان خودشو. همیشه از اینکه نزدیکش باشی فراری هستی و هیچ وقت نمی تونی از این پوسته ظاهرش فراتر بری و فکر کنی که اون هم قلبی داره. بعد یه روزی می شنوی که این خانم وقتی نو عروس ۱ ماهه بوده همسرشو تو تصادف از دست داده، اینکه وقتی جوون بوده چقدر زیبا بوده و جذاب، اینکه بعد از ۱ماه ازدواج وقتی بیوه می شه مجبور می شه با یک مرد که ۴تا بچه داشته ازدواج کنه و مجبور بوده تو خونه ی دیگران کار کنه و وقتی بچه خودشو در شکم داشته شوهر دوم رو هم از دست می ده و با تلاش خودش بوده که می تونه بچه های خودش و شوهرشو به این وضع آبرومند امروز برسونه. اینجاست که تو دیگه یه پیرزن بداخلاق تلخ زبون نمی بینی، بلکه یه نوعروس غم زده و یه مادر درد کشیده رو می بینی که زندگی باهاش خوب تا نکرده تا لطیف بمونه.

به خودم قول دادم بیشتر نگاه کنم

بله درست حدس زديد! من يك عدد بهمندخت بدجنس هستم!