فرزند خانم ۲ به دنیا اومد و ما اسمشو میذاریم: دختر ۲.

خانم ۱ برای اینکه زندگیش از هم نپاشه و مثلاْ هم جلوی شوهرش اقتدار به خرج داده باشه با حمایت خانواده اش، آقای ۰ رو مجبور کرد که خانم ۲ رو طلاق بده ولی در عین حال قبول کرد دختر ۲ رو (که اون موقع نوزاد بود) خودش بزرگ کنه. پ چی داریم: خانم ن که حدود ۴۰ سالشه، دختر ۱ که تقریباْ ۲۰ سالشه و دختر ۲ که نوزاده!

در طی این سالها تا امسال، آقای ۰ ، ۲ بار ، ۲ تا دختر از کارمنداش رو به عقد موقت خودش درآورد. یکی از این دخترها ۲۳ ساله و دیگری ۲۷ ساله بود. در هر دو مورد پس از پایان زمان عقد موقت، دخترها رو اخراج کرد و حتی به یکیشون تهمت روابط نامشروع با یکی دیگه از کارمندهاشو زد.

اکنون . . .

دختر ۱ ازدواج کرده و ۲تا بچه ی ۸ و ۴ ساله داره که خبر رسید که آقای ۰ با خانم ۳ ازدواج کرده و فرزندی هم در راه دارند!!!! که این بار یک پسر هست و ما این نوزاد بیگناه به دنیا نیومده رو پسر ۱ می نامیم.

دختر ۲ هنوز نمی دونه که خانم ۱ مادرش نیست ولی گویا یکی از اون دخترهایی که مدتی همسر آقای ۰ بودند چند باری سعی کرده به دختر ۲ این خبر سخت رو بده. دختر ۲ الان ۱۴ سال داره.

خانم ۱ و دختر ۱ از خجالت و شرمساری دیگه تو هیچ یک از برنامه ها و جمع های فامیلی و دوستان شرکت نمی کنن.

خانم ۱ میگه کاشکی همون خانم ۲ رو در کنار خودم پذیرفته بودم تا حالا در سن ۵۵ سالگی مجبور نباشم این آبروریزی رو تحمل کنم.

دیگه حتی خانواده ی خانم ۱ هم بی خیال ماجرا شدند.

آقای ۰ در جواب اعتراضها و اشکهای خانم۱ و دختر ۱ جواب داده:

من که این همه پول ریختم زیر دست و پای شما، پس دیگه صداتون در نیاد.

در ضمن یادآوری می کنم که آقای ۰ به شششششششششششششدت خسیس هست و واقعاْ حاضره جونش بره و پولش نره! بیماری شددددددددید بدبینی داره و به همه مشکوکه. هیچ کدوم از کارمندهاش بیشتر از ۱-۲ سال بیشتر نمی تونن پیشش دوام بیارن یا استعفا می دن یا اخراج میشن!

این آقای ۰ دوست دوران جوانی پدرم هستند. من بچگیهام عمو صداش میکردم ولی الان . . .